slechte weg en tekortkomingen op het gebied van onderwijs en medische zorg. De inwoners eisen dat de overheid eindelijk met concrete oplossingen komt. Als er binnen twee weken geen actie wordt ondernomen om de weg aan te pakken, dreigen zij de toegang tot het gebied te barricaderen. Tijdens een bijeenkomst vrijdag lieten leerkrachten, vertegenwoordigers van het traditioneel gezag en andere bewoners duidelijk merken dat hun geduld opraakt. Volgens hen wordt Bigi Poika al te lang aan zijn lot overgelaten. Vooral het gebrek aan 24 uur elektriciteit heeft grote gevolgen voor het dagelijks leven.

Momenteel beschikken bewoners volgens hen slechts tussen 18.00 en 24.00 uur over stroom. Zij vinden dat de zonnepanelen die in het gebied zijn geplaatst, geen verbetering hebben gebracht. Basja Harold Draaibas stelt dat de panelen er wel staan, maar niet naar behoren functioneren. De bewoners vragen zich af waarom zij nog steeds genoegen moeten nemen met een beperkte stroomvoorziening. Voor het onderwijs heeft dit grote gevolgen. Leerkrachten hebben elektriciteit nodig om lessen voor te bereiden, documenten te kopiëren en internet en wifi te gebruiken. Leerlingen zijn volgens bewoners soms aangewezen op een hoofdlamp of de zaklamp van hun telefoon om hun schoolwerk te maken. Wanneer de batterij leeg is, houdt het leren op.

Ook het bewaren van voedsel is een probleem. Bewoners die naar Paramaribo reizen om vlees en andere levensmiddelen in te slaan, kunnen deze door de beperkte stroomvoorziening niet voldoende gekoeld bewaren. Hierdoor gaat voedsel verloren en moeten gezinnen hun inkopen noodgedwongen snel consumeren. De beperkte elektriciteitsvoorziening raakt ook de medische zorg. De polikliniek van de Medische Zending heeft stroom nodig om de aanwezige voorzieningen optimaal te kunnen gebruiken. Bij een noodgeval, bijvoorbeeld een slangenbeet, vragen bewoners zich af hoe patiënten adequaat kunnen worden geholpen als noodzakelijke voorzieningen niet functioneren. Bij gebrek aan zorg in het dorp moeten patiënten naar Pikin Saron worden vervoerd, wat extra tijd en kosten met zich meebrengt.

Ook drinkwater baart de gemeenschap zorgen. Bewoners zeggen dat het water niet van goede kwaliteit is en dat de druk laag is. Tijdens de droge periode vrezen zij bovendien dat de beschikbare bron onvoldoende water levert. Zij vragen de verantwoordelijke minister om de waterbron te laten onderzoeken en ervoor te zorgen dat de gemeenschap toegang heeft tot veilig drinkwater. Ook de school verkeert volgens de leerkrachten in een zorgelijke toestand. Er is een tekort aan schoolboeken en meubilair, waaronder stoelen. De lokalen zijn volgens hen aan renovatie toe. Brieven hierover zouden al naar de bevoegde instanties zijn gestuurd, maar een reactie blijft volgens de leerkrachten uit.

De slechte weg is echter voor de bewoners het meest urgente probleem. Hoofdbasja Keith Aromeo stelt dat de weg binnen twee weken moet worden aangepakt. Gebeurt dat niet, dan zullen de bewoners volgens hem overgaan tot een wegblokkade. Met de naderende regentijd vrezen zij dat de situatie snel erger wordt. Een slechte weg kan ertoe leiden dat schoolkinderen niet naar school kunnen en dat hulpdiensten bij calamiteiten het dorp moeilijk bereiken. Bij een ernstig medisch geval kan een slechte bereikbaarheid zelfs levensgevaarlijk zijn. Bewoners wijzen erop dat iemand met voldoende financiële middelen in een uiterste situatie zelfs een helikopter zou moeten inhuren om een patiënt naar Paramaribo te brengen. De gemeenschap wil daarom geen tijdelijke lapmiddelen, maar een duurzame oplossing voor de weg. Ook de brug over de Tibiti moet volgens hen worden aangepakt, omdat zwaar verkeer de constructie zwaar belast. De problemen raken bovendien de economische ontwikkeling van het dorp. Bewoners zeggen dat initiatieven zoals groenteteelt en kippenkwekerij moeilijk van de grond komen zolang producten niet betrouwbaar kunnen worden vervoerd. Marktventers zeggen dat ze soms al rond twee uur 's morgens vertrekken en pas in het donker terugkeren.

Ook over de ondersteuning vanuit de overheid bestaat ontevredenheid. Bewoners zeggen dat voedselpakketten niet altijd aansluiten op hun behoeften. Zij noemen onder meer rijst en blikproducten waarvan volgens hen sommige niet meer houdbaar waren. Voor gezinnen met baby's zou specifieke ondersteuning, zoals babymelk en babyvoeding, ontbreken.

Ressortsraadslid Revelino van Bigi Poika zegt dat de problemen al meerdere keren onder de aandacht zijn gebracht. Volgens hem zijn de bewoners niet van plan zomaar tot acties over te gaan, maar is de maat vol. Hij zegt de kwestie ook binnen de NDP onder de aandacht te brengen. De bewoners richten zich uiteindelijk tot president Jennifer Simons. Zij willen 24 uur elektriciteit, schoon drinkwater, een gerenoveerde school, betere medische voorzieningen en een duurzame weg. De boodschap vanuit Bigi Poika is duidelijk: de gemeenschap wil niet langer als een stiefkind worden behandeld. Als er binnen twee weken geen concrete actie volgt, dreigt de weg dicht te gaan.