gaan met hun woorden en stil te staan bij de kracht van positief taalgebruik. In zijn paasboodschap benadrukte hij dat Pasen niet alleen een feest is van nieuw leven en hoop, maar ook een moment van reflectie op hoe mensen met elkaar communiceren.

Volgens de bisschop staat Pasen symbool voor overwinning, niet zomaar een overwinning zoals na een voetbalwedstrijd, maar een overwinning op de dood. In deze ‘vruchtbare tijd’ riep hij op om na te denken over de kracht van woorden. Hij verwees daarbij naar de gedachte dat het beheersen van de tong de weg is naar heiligheid en dat alle mensen daartoe geroepen zijn.

Choennie legde uit dat heiligheid betekent dat men in harmonie leeft met zichzelf, met de medemens, met de schepping en met God. Die heiligheid wordt volgens hem niet alleen zichtbaar in daden, maar vooral ook in woorden. “De tong is een krachtig instrument,” stelde hij. “Woorden kunnen opbouwen en bemoedigen, maar ook afbreken en kapotmaken.”

De bisschop waarschuwde voor de gevolgen van vluchtige communicatie in de moderne samenleving. Hij wees op het gebruik van korte WhatsApp-berichten waarin soms belangrijke beslissingen worden genomen. Volgens hem worden woorden vaak verkeerd begrepen, doordat ze zonder emotie of menselijke nabijheid worden overgebracht. Toch kunnen die woorden diepe pijn veroorzaken en zelfs vernietigend werken.

Hij benadrukte dat spraak een heilige gave is en dat het belangrijkste doel van spreken het verkondigen van de waarheid is. Voor christenen betekent die waarheid dat zij door Christus verlost zijn van de dood. Die boodschap moet volgens Choennie ook in woorden worden uitgedragen, omdat woorden genezing, wijsheid en liefde kunnen overbrengen.

Daarom, zo stelde hij, zouden mensen christenen moeten herkennen aan hun taalgebruik. Woorden zouden het karakter van God moeten weerspiegelen, zoals liefde, geduld, waarachtigheid en goedheid. “Wie zijn spraak uitsluitend gebruikt voor het goede, ziet zichzelf groeien,” aldus de bisschop.

Hij gaf ook praktische voorbeelden uit zijn eigen leven. Zo herinnerde hij zich een pater op school die zei: “Praat wijs of praat niet.” Die les heeft hij naar eigen zeggen zijn hele leven proberen toe te passen, al erkende hij dat dit niet eenvoudig is. Hij waarschuwde voor impulsief spreken, vooral wanneer emoties zoals boosheid of teleurstelling de overhand nemen. Volgens Choennie is het belangrijk om woorden eerst door het verstand te laten gaan en daarna door het hart. Mensen moeten zich afvragen of hun woorden opbouwen of juist schade aanrichten. Hij benadrukte dat woorden nooit neutraal zijn, maar altijd een positieve of negatieve lading hebben, afhankelijk van de context waarin ze worden gebruikt.

Als voorbeeld noemde hij een meisje dat vanwege haar blauwe jurk de bijnaam ‘Blauwtje’ kreeg. Hoewel het woord op zichzelf onschuldig lijkt, werd het gebruikt om te pesten en uit te sluiten. Dit illustreert volgens hem hoe woorden een sfeer van negativiteit kunnen creëren en iemands leven kunnen beïnvloeden.

 De bisschop uitte ook zijn zorgen over pestgedrag, zowel op school als op de werkvloer, waar woorden volgens hem levens kunnen beschadigen. In het kader van Pasen riep hij op tot een andere houding: een taalgebruik dat nieuw leven brengt.

Hij moedigde gelovigen aan om elkaar te bemoedigen, vooral in de opvoeding van kinderen. Positieve woorden zoals ‘je kan het’ kunnen volgens hem een groot verschil maken. Daarnaast pleitte hij voor meer kennisdeling om misverstanden te voorkomen.