De optische klok kan zelfs aanleiding zijn om voor het eerst sinds 1967 te bepalen hoelang een seconde precies duurt. De klok is gebouwd aan de University of Science and Technology of China en meet de tijd aan de hand van de frequentie van het licht dat elektronen uitzenden. Dat deden eerdere optische klokken ook al, maar de nieuwe klok doet het aan de hand van elektronen van het element strontium. Dat maakt de meting nog preciezer. Pas na 30 miljard jaar zou de klok maximaal één seconde voor- of achterlopen. 30 miljard jaar is ongeveer twee keer de huidige leeftijd van het heelal. In het dagelijkse leven zal niemand iets merken van de nieuwe meting, maar zo'n extreem precieze klok heeft wel allerlei wetenschappelijke toepassingen. Bijvoorbeeld bij navigatie, telecommunicatie en onderzoek naar zwaartekrachtgolven en donkere materie. Zwaartekrachtgolven zijn krommingen in de ruimtetijd en donkere materie is materie in het heelal die nog niet is waargenomen, maar volgens wiskundige modellen zou bestaan. De nieuwe klok zou er bovendien toe kunnen leiden dat de definitie van hoelang een seconde duurt moet worden herzien. Aanvankelijk werd een seconde gedefinieerd als één 86.400e van een dag. In 1967 maakte wetenschappelijke vooruitgang het mogelijk een seconde preciezer te omschrijven, als 9.192.631.770 trillingen van het cesium-133-atoom. (Nu)