tijdens haar jaarrede bekend dat het beleid niet alleen gericht zal zijn op het beschermen van erfgoed, maar ook op het doorgeven, verbinden en verder ontwikkelen ervan.

 Daarmee wil de regering volgens Simons inspelen op de grote culturele verscheidenheid van Suriname. Het land is gevormd door gemeenschappen met uiteenlopende historische en geografische wortels, naast de oorspronkelijke gemeenschappen. Die diversiteit heeft geleid tot verschillende talen, tradities, gebruiken, kennis en leefwijzen.

 Volgens Simons moet erfgoed daarom meer worden dan een verwijzing naar het verleden. Het moet bijdragen aan het begrip van de Surinaamse identiteit en tegelijkertijd het respect en de waardering tussen verschillende groepen versterken. De Heritage Policy moet zowel het materiële als het immateriële erfgoed omvatten.

 Opvallend is dat de regering daarbij nadrukkelijk ook een economische dimensie ziet. Culinaire tradities, ambachten, muziek, kunst, traditionele kennis en wellnesspraktijken kunnen volgens het staatshoofd worden ingezet voor ondernemerschap, de creatieve sector en toerisme. Daarmee wordt cultuur niet uitsluitend als beschermingsvraagstuk benaderd, maar ook als mogelijke bron van economische activiteit. De vraag is echter hoe deze ambities vanaf 2027 concreet worden vertaald in beleid, financiering en uitvoering. De aankondiging van de Heritage Policy geeft vooralsnog vooral de richting aan. Welke instellingen verantwoordelijk worden, welke onderdelen van het erfgoed prioriteit krijgen en hoeveel middelen beschikbaar komen, is nog niet duidelijk. Ook de Heritage Month, die in 2026 door de regering werd geïnitieerd, krijgt vanaf 2027 een andere rol. Volgens Simons wordt deze maand niet het beleid zelf, maar een jaarlijks moment waarop Suriname zijn culturele diversiteit presenteert en laat zien wat het land met de wereld wil delen. De Heritage Month moet daarmee het zichtbare sluitstuk worden van een bredere beleidsaanpak. De regering koppelt daar nadrukkelijk de begrippen eenheid en inclusie aan. Het succes van het nieuwe beleid zal uiteindelijk afhangen van de mate waarin die uitgangspunten niet alleen tijdens een jaarlijkse campagne worden uitgedragen, maar ook structureel worden verwerkt in de bescherming, overdracht en economische benutting van het Surinaamse erfgoed.