Volgens Huisden is Suriname gezegend met zoetwater - voornamelijk in de vorm van bron- en oppervlaktewater. “Het regent nog regelmatig in Suriname, dus het water wordt aangevoerd en de aquifers (waterhoudende lagen) worden aangevuld.” Om het water echter in een goede conditie te houden, moet ervoor worden gezorgd dat er geen verontreiniging plaatsvindt. Daarnaast moet watermanagement op een gedegen manier gebeuren. “Daarom staat Waterforum Suriname er ook voor om met name integraal waterbeheer toe te passen”, aldus Huisden. Bij dit laatste is van belang dat alle actoren worden meegenomen om het waterbeleid in goede banen te leiden.

Er zal gewerkt moeten worden aan waterkwaliteitsstandaarden, waarbij uit onderzoek data worden verzameld. Professor Huisden zegt dat Suriname het wiel niet opnieuw hoeft uit te vinden. “Laten wij ons focussen op internationale standaarden, die bepaalde doelen hebben vastgelegd”. Volgens de hoogleraar zal ook wetgeving van eminent belang zijn in het streven om de kwaliteit van zoetwaterbronnen hoog te houden. Waterforum Suriname heeft aan de wieg gestaan van verschillende wetsontwerpen, die te maken hebben met water. Er zijn momenteel een aantal wetten in conceptvorm bij zowel het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) als het ministerie van Justitie en Politie. Volgens de stichtingsvoorzitter zijn de wetsontwerpen van commentaar voorzien en moeten zij in principe voor behandeling naar De Nationale Assemblée (DNA). “Ik hoop dat het snel zover zal zijn dat deze wetten kunnen worden aangenomen”, zegt Huisden, benadrukkend dat de wettelijke basis nodig is om beleid te maken en de handhaving ter hand te nemen.

Terwijl hij zich inzet voor behoud van de kwaliteit, maakt Huisden zich ook zorgen om de bedreigingen. Momenteel baart voornamelijk de illegale goudwinning zorgen. Er worden stoffen zoals kwik, cyanide en cyanide houdende stoffen gehanteerd. “Een vertroebeling van het water kan leiden tot dode rivieren. We zien reeds in Suriname en in de regio dat bepaalde gebieden daarmee te kampen hebben”, waarschuwt de hoogleraar. Een recente situatie is de verontreiniging van het water in het Lawagebied, waarover de Stichting Mulokot recentelijk in een rapport gewag van maakte. Volgens het document is het water in deze streek extreem vergiftigd.

Huisden merkt op dat er verschillende locaties in Suriname zijn, waar het water niet meer geschikt is voor mens en dier. Hij benadrukt echter dat niet alleen het binnenland onder deze situatie zal leiden. “Er bestaat vaak een misperceptie bij grote lagen van de bevolking”, zegt de hoogleraar. Volgens hem wordt kwik meegenomen door windstromen en door regenval op andere plaatsen neergezet. Vervolgens worden kwikstoffen omgezet in organisch kwik. “En dat is de meest giftige vorm”, maakt Huisden duidelijk.

“Het is een neurotoxine en tast het zenuwstelsel aan. Maar erger nog, het is een teratogeen. Dat betekent dat de nadelige effecten overgaan op de generaties na ons”. Zo schetst de hoogleraar de ernst van de situatie. Besmetting kan volgens hem leiden tot cognitieve achtergesteldheid of geboortebeperkingen. “Dat is toch wel zorgwekkend”, luidt de hoogleraar de noodklok.