die tijdens een gesprek met Times of Suriname uitlegt hoe burgers in Israël omgaan met voortdurende veiligheidsdreigingen.

 Volgens Cohen zijn Israëlische woningen al aangepast aan de decennialange realiteit van raketbeschietingen. Sinds begin jaren negentig is het wettelijk verplicht dat elk huis of appartement een zogenaamde “veilige kamer” bevat. “Zelfs als je een klein appartement hebt, moet één kamer speciaal versterkt zijn”, legt hij uit. “De muren zijn dikker en gemaakt van beton en staal, zodat mensen bescherming hebben bij een raketaanval”. De regelgeving werd ingevoerd na de raketaanvallen op Israël tijdens de eerste Golfoorlog in 1991, toen het regime van Saddam Hussein vanuit Irak raketten op Israël afvuurde.

Volgens Cohen heeft Israël daarnaast een geavanceerd defensiesysteem ontwikkeld, dat inkomende raketten kan onderscheppen. Toch kan dat systeem niet elke aanval volledig stoppen. “Wanneer er veel raketten tegelijk worden afgevuurd, kunnen er altijd enkele doorheen glippen”, zegt hij. Volgens de ambassadeur heeft het huidige conflict inmiddels slachtoffers geëist. Hij spreekt van intussen al meer dan twaalf doden en tientallen gewonden in Israël.

Hoewel het aantal slachtoffers relatief beperkt lijkt, benadrukt Cohen dat dit vooral te danken is aan de uitgebreide civiele beschermingsmaatregelen. “Zonder onze defensieve systemen en schuilruimtes zou het aantal slachtoffers veel hoger zijn”, stelt hij. Naast schuilkamers in woningen zijn er volgens hem ook beschermde ruimtes in openbare gebouwen en wooncomplexen. Toch blijven noodsituaties onvermijdelijk, bijvoorbeeld wanneer mensen onderweg zijn. Cohen beschrijft hoe burgers moeten reageren wanneer een luchtalarm klinkt, terwijl ze zich op straat of in de auto bevinden. “Als je in de auto zit en er gaat een sirene af, moet je meteen stoppen”, zegt hij. “Je verlaat de auto en gaat op de grond liggen met je handen over je hoofd. Dat is soms de enige bescherming die je hebt”.

Om burgers tijdig te waarschuwen gebruikt Israël een geavanceerd waarschuwingssysteem. Via een mobiele applicatie ontvangen inwoners meldingen wanneer een raket is gelanceerd. Volgens Cohen duurt het gemiddeld zeven tot acht minuten voordat een raket Israël bereikt, nadat deze is afgevuurd. In die tijd krijgen burgers instructies waar zij moeten schuilen. “De app vertelt je wanneer je een schuilplaats moet zoeken en wanneer het weer veilig is om naar buiten te gaan”, legt hij uit. Cohen volgt deze waarschuwingen ook, zelfs wanneer hij zich buiten Israël bevindt houdt hij voortdurend contact met familieleden die in het land wonen.

De diplomaat vertelt dat zijn familie de gevolgen van het conflict direct ervaart. Zijn 87-jarige moeder woont alleen en moet regelmatig naar een schuilruimte wanneer raketalarms afgaan. “Mijn familie leeft dag en nacht met het geluid van sirenes. Ik heb ook een kleindochter van acht maanden en wil niet dat ze dagelijks wordt geconfronteerd met alarms en schuilen in speciale schuilruimtes. Voor mijn familie en buren is dit de realiteit van deze oorlog”, zegt hij. Volgens Cohen onderstreept die ervaring waarom Israël zich volgens hem genoodzaakt voelt militair op te treden. “Wij willen dat onze kinderen opgroeien zonder deze dreiging. Dat is uiteindelijk waar deze strijd om draait”, zegt de ambassadeur.