die aangeeft dat vooral de aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt nog tekortschiet. Jongeren vormen een groot deel van het arbeidspotentieel, maar ervaren in de praktijk veel obstakels bij het vinden van passend werk. Uit cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS), onder meer uit de publicatie Huishoudens in Suriname 2017–2019, blijkt dat werkloosheid relatief vaker voorkomt onder jongeren dan bij oudere leeftijdsgroepen. Daarnaast tonen de gegevens aan dat het opleidingsniveau een belangrijke rol speelt: personen met een lagere of middelbare opleiding hebben een grotere kans om werkloos te zijn dan hoger opgeleiden. Tegelijkertijd blijkt ook dat zelfs jongeren met een diploma niet altijd direct werk vinden, wat wijst op een bredere mismatch tussen wat het onderwijs biedt en wat de arbeidsmarkt vraagt.

“De ‘skills gap’ is een van de grootste uitdagingen”, benadrukt Esajas-Friperson. “Werkgevers zoeken specifieke vaardigheden en praktische ervaring, terwijl veel jongeren daar nog niet voldoende over beschikken.” Volgens haar wordt dit probleem versterkt door het beperkte aantal stageplaatsen en leerwerktrajecten, waardoor jongeren moeilijk relevante werkervaring kunnen opdoen.

De gevolgen van langdurige werkloosheid onder jongeren zijn ingrijpend. Naast financiële onzekerheid kan die leiden tot verlies van motivatie, afname van vaardigheden en een groeiende afstand tot de arbeidsmarkt. Ook sociale problemen zoals armoede en uitsluiting liggen op de loer. Bovendien kiezen sommige jongeren ervoor om hun kansen in het buitenland te zoeken, wat bijdraagt aan braindrain.

Om deze trend te keren, voert het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid (VWA) een actief arbeidsmarktbeleid. Hierbij wordt ingezet op het stimuleren van werkgelegenheid, het bevorderen van ondernemerschap en het verbeteren van arbeidsbemiddeling. Programma’s zoals vaktrainingen via Stichting Arbeidsmobilisatie en Ontwikkeling (SAO), waaronder het project Wroko Fu Mek Moni, en initiatieven van de Stichting Productieve Werkeenheden (SPW) moeten jongeren helpen hun vaardigheden te versterken en zelfstandiger te worden. Daarnaast wordt gewerkt aan betere informatievoorziening. Jongeren worden via trainingen, voorlichtingsactiviteiten en arbeidsbemiddeling geïnformeerd over beschikbare vacatures en kansen. Ook is de ontwikkeling van een arbeidsmarktinformatiesysteem in gang gezet om vraag en aanbod beter op elkaar af te stemmen.

Toch zijn er nog belangrijke knelpunten. Esajas-Friperson wijst op het gebrek aan actuele data, beperkte middelen en de noodzaak tot intensievere samenwerking met de private sector. “Zonder sterke partnerschappen en actuele inzichten blijft het moeilijk om effectief beleid te voeren.”

Voor de toekomst liggen er kansen in sectoren zoals olie en gas, landbouw, toerisme, bouw en technische beroepen. Vooral sectoren waar praktische vaardigheden centraal staan, bieden perspectief voor jongeren die bereid zijn zich te ontwikkelen. De boodschap van Esajas-Friperson aan werkzoekende jongeren is helder: “Blijf investeren in uzelf. Sta open voor nieuwe vaardigheden, trainingen en ook ondernemerschap. De arbeidsmarkt verandert continu, en flexibiliteit is essentieel om kansen te benutten.”