PARAMARIBO – Honing staat bij veel mensen bekend als een natuurlijk product. Het wordt gebruikt als zoetmiddel, verwerkt in thee en soms zelfs ingezet als alternatief voor suiker.

Het is echter niet duidelijk hoeveel zekerheid de consument heeft over de samenstelling en kwaliteit van de honing die in de winkel wordt verkocht. Binnen de Surinaamse bijensector wordt steeds nadrukkelijker gewezen op het belang van kwaliteitscontrole, voedselveiligheid en betere productiemethoden. Faizel Wilnis, technisch specialist bij het Inter-American Institute for Cooperation on Agriculture (IICA), vindt dat de lokale sector stappen moet zetten om de kwaliteit van honing te verbeteren en productieprocessen beter te standaardiseren. Volgens Wilnis moet Suriname niet alleen kijken naar hoeveel honing er wordt geproduceerd, maar ook naar de manier waarop dat gebeurt. Voedselhygiëne, kwaliteitscontrole en toegang tot moderne technologie zijn volgens hem belangrijke voorwaarden voor verdere ontwikkeling. Het onderwerp is relevant, omdat honing tegenwoordig in verschillende vormen op de markt wordt gebracht. Naast pure honing bestaan er producten waaraan andere ingrediënten zijn toegevoegd. Tijdens de Caribbean Beekeeping Conference werden bijvoorbeeld honingproducten met peper en andere smaakstoffen gepresenteerd. Daar is op zichzelf niets mis mee, zolang de consument weet wat er in het product zit. Een product met toegevoegde ingrediënten is immers niet hetzelfde als pure honing. Duidelijke etikettering en betrouwbare informatie zijn daarom belangrijk. De discussie wordt extra interessant wanneer honing wordt gebruikt vanwege de veronderstelde natuurlijke eigenschappen. Sommige consumenten vervangen er suikerproducten mee of gebruiken honing in traditionele huismiddelen. Wanneer een product een andere samenstelling heeft dan verwacht, kan dat tot misleiding en verkeerde verwachtingen leiden.
De Surinaamse producenten staan tegelijkertijd voor de uitdaging om hun producten concurrerend te houden. Lokale honing kan door de productiekosten duurder zijn dan buitenlandse varianten. Het verbeteren van de kwaliteit kan helpen om het onderscheid duidelijker te maken, maar vraagt ook om investeringen en technische kennis. De internationale conferentie moest lokale imkers toegang geven tot ervaringen en technieken uit andere landen. Daarmee kunnen zij leren hoe productieprocessen en kwaliteitsstandaarden verder kunnen worden verbeterd. Voor consumenten blijft één ding belangrijk: zij moeten erop kunnen vertrouwen dat de informatie op het etiket overeenkomt met de inhoud van de verpakking. De ontwikkeling van de sector draait dus niet alleen om meer honing produceren. Het gaat er ook om dat consumenten weten wat zij kopen en dat lokale producenten een product kunnen leveren waarvan de kwaliteit aantoonbaar is.