WK in Shanghai zijn hattrick. In de grote sprintfinale was hij man-tegen-man te sterk voor de Australiër Leigh Hoffman. In het eerste duel van de finale zette de 29-jarige Lavreysen zichzelf al op matchpoint door overtuigend op 1-0 voorsprong te komen. In het tweede duel pakte de Brabander meteen de kop en stond die positie niet meer af aan zijn drie jaar jongere tegenstander uit Australië. Met een enorme afstand pakte hij de 2-0 zege en daarmee WK-goud. Het werd zijn achtste wereldtitel op rij en zijn 23ste in zijn carrière. Het opnieuw prolongeren van zijn sprinttitel was het hoofddoel voor Lavreysen tijdens dit  WK.

In de WK-finale van vorig jaar in Chili versloeg Lavreysen de Brit Matthew Richardson, net als een jaar eerder, in de olympische finale in Parijs. Dit jaar slaagde Richardson er na jaren weer eens in Lavreysen te kloppen tijdens onder meer het EK, maar hij ontbrak in Shanghai. Richardson werd vlak voor het toernooi uit de ploeg gezet, volgens berichtgeving in de media vanwege een onderzoek naar vermeende discriminerende berichten en gedrag.

In de halve finale rekende Lavreysen af met Nicolas Paul uit Trinidad & Tobago. Die maakte het alleen in het eerste duel spannend. Maar na de 2-0 nederlaag tegen Lavreysen kwam hij ook nog tekort in de troostfinale tegen de Japanner Kaiya Ota. Die greep het brons. De achtste achtereenvolgende wereldtitel sprint van Lavreysen is nog geen record. Dat staat op naam van de Japanner Koichi Nakano, die van 1977 tot en met 1986 tien keer achter elkaar de  wereldkampioen werd. Lavreysen won dit WK in Shanghai al goud op de teamsprint (met Roy van den Berg en Jeffrey Hoogland) en de keirin. Hij sloeg de tijdritkilometer over, omdat die niet olympisch is en de baan legende zich wil focussen op de olympische sprintonderdelen. Bij zijn afwezigheid won Hoogland op die afstand ook individueel goud na de teamsprint. (SN)