Welzijn en Arbeid slaat alarm sinds het blijkt dat elke week enkele zorgverleners hun baan opzeggen en vertrekken. Volgens hem ligt de kern van het probleem niet alleen bij salarissen, maar vooral bij de torenhoge kosten voor huisvesting.

 Hij benadrukt dat deze trend aanhoudt en direct samenhangt met de leefomstandigheden. Verpleegkundigen zouden gemiddeld de helft van hun inkomen kwijt zijn aan woonlasten. “Het is niet altijd het salaris dat het breekpunt is, maar huisvesting”, aldus Misiekaba. De minister pleit daarom voor versnelde invoering van een nationale woonoplossing, mogelijk via een fonds waarmee Surinamers betaalbaar aan een woning kunnen komen. Zonder dergelijke maatregelen blijft het moeilijk om personeel te behouden. “Mensen willen niet per se weg, maar als ze hier niet kunnen leven, vertrekken ze”, zegt de minister.

Tegelijkertijd zet de regering in op een nieuwe loonreeks om de positie van zorgpersoneel te verbeteren. Om acute tekorten aan personeel op te vangen, overweegt de regering tijdelijk buitenlands personeel aan te trekken. Dit plan stuit echter op weerstand binnen de sector. Lokale zorgverleners wijzen erop dat buitenlandse krachten soms beter worden betaald dan Surinaamse werknemers. Zo zouden ongeveer zeventig Filipijnse verpleegkundigen in het AZP tussen de 1000 en 1500 Amerikaanse dollar per maand verdienen.

 Misiekaba erkent deze gevoeligheid en spreekt van een lastige afweging. “Er is geen hoerastemming om die mensen binnen te brengen”, zegt hij. Toch acht hij het in sommige gevallen noodzakelijk om tijdelijk externe krachten in te zetten, zeker wanneer gespecialiseerde medewerkers vertrekken.

 De minister bevestigt dat hij hierover recent overleg heeft gevoerd met de president. Daarbij is ook gesproken over de mogelijke verzelfstandiging van het ziekenhuis, wat ruimte moet bieden voor betere salarissen. Voorlopig blijft de zorgsector echter balanceren tussen structurele hervormingen en acute noodmaatregelen.