van de Surinaamse Voetbal Bond ten koste van Transvaal. Na negentig minuten en een verlenging stond het 0-0. In de strafschoppenserie was Voorwaarts de sterkste: 4-3. "De laatste keer dat we kampioen werden, was toen ik zelf nog speelde", blikt trainer Werner Blackson terug. In het seizoen 2002 pakte Voorwaarts voor het laatst een prijs, door landskampioen te worden. De club eindigde dat seizoen op de eerste plaats met 67 punten uit 26 wedstrijden. Bijzonder is ook dat dit het allereerste bekerkampioenschap is in de clubhistorie. In 1996 bereikte Voorwaarts wel de finale, maar toen was het Transvaal dat te sterk bleek. Voor Blackson betekent deze titel dan ook enorm veel. "Loon naar werken. We hebben er hard voor gewerkt. Aan het begin van het seizoen hebben we gezegd dat we een prijs moesten pakken - en met deze bekercompetitie is dat gelukt", aldus de trainer.

Wel erkent hij dat zijn spelers de wedstrijd te gehaast hebben gespeeld, waardoor de laatste pass er steeds niet goed uitkwam. "Het ging om geduld en een beetje vechten tegen de klok. De jongens wilden iets sneller die pass naar voren versturen. Maar als je in de meerderheid staat, moet je ook het geduld opbrengen", legt Blackson uit. Transvaal speelde de verlenging met tien man, nadat Alvaro Keizerweerd een rode kaart  kreeg.

In de strafschoppenserie trok Voorwaarts uiteindelijk aan het langste eind. Hoewel Quiliano Stedenburg de eerste penalty miste, herstelde de ploeg zich uitstekend. Bij Transvaal faalden Sergino Eduard en Jannick Pika vanaf elf meter. Het was Dechamar Hunte die vervolgens de beslissende strafschop benutte en Voorwaarts daarmee het langverwachte bekerkampioenschap bezorgde.