Het Kabinet van de President zag zich genoodzaakt een informatiesessie te organiseren om ministeries en maatschappelijke groepen alsnog bij te spijkeren.

 Tijdens de bijeenkomst op dinsdag 21 april in de Congreshal gaf notaris Aniel Autar uitleg over de wijzigingen in het wetboek dat al sinds 1 mei 2025 van kracht is. De noodzaak voor deze sessie onderstreept een zorgwekkende realiteit: een wet met verstrekkende gevolgen voor de samenleving werd ingevoerd zonder dat brede lagen van bestuur en samenleving voldoende waren voorbereid.

 Chefstaf  Sergio Akiemboto van het Kabinet van de President erkende impliciet dit probleem. Hij gaf aan dat niet iedereen de tijd heeft gehad om het omvangrijke wetboek grondig te bestuderen. “Als iemand die het goed beheerst het kan uitleggen, is dat handig”, stelde hij. Tegelijkertijd benadrukte hij dat de invoering een feit is en dat men nu moet nagaan waar onduidelijkheden en aanpassingen nodig zijn.

 Het NBW brengt ingrijpende veranderingen met zich mee. Suriname kent nu een wettelijke basis voor trusts, het huwelijksvermogensrecht is drastisch aangepast en de legitieme portie in het erfrecht is afgeschaft. Ook wordt de positie van de langstlevende echtgenoot versterkt. Daarnaast wees Akiemboto op de verregaande hoofdelijke aansprakelijkheid van leden van raden van commissarissen, wat directe gevolgen heeft voor bestuurders van staatsbedrijven.

 Volgens Autar lag de kritiek niet zozeer op de inhoud van de wet, maar vooral op de snelheid waarmee deze is ingevoerd. “Juristen hebben hun weg inmiddels gevonden”, stelde hij, al erkende hij dat interpretatieverschillen blijven bestaan, onder meer rond gevoelige onderwerpen zoals de positie van de ‘buitenvrouw’.

 De overheid probeert nu via bijeenkomsten en voorlichting de kennisachterstand in te lopen. Akiemboto noemt sessies met buurtorganisaties, juristen en andere deskundigen cruciaal, terwijl ook de media een rol moeten spelen in het toegankelijk maken van de complexe materie. Terwijl de overheid inzet op bewustwording, groeit de druk om te voorkomen dat onduidelijkheid over het NBW leidt tot juridische fouten en bestuurlijke risico’s.