Zaak is volgens haar wel dat er daarmee een aanvang wordt gemaakt. De regering kiest voor een gefaseerde omschakeling naar alternatieve winningsmethoden, waarbij goudzoekers begeleiding, trainingen en financiële ondersteuning moeten krijgen. Intussen worden enkele directe maatregelen voorbereid om het ongecontroleerde gebruik van gevaarlijke chemicaliën terug te dringen. Een beleidsteam is naar zeggen van het staatshoofd belast met het ontwikkelen van een plan dat begin 2027 in uitvoering moet gaan. Daarbij wordt gekeken naar mogelijkheden om zowel nationaal als internationaal ondersteuning en financiering te vinden voor de overgang naar milieuvriendelijkere technieken. Volgens de regering is een grondige voorbereiding noodzakelijk om te voorkomen dat nieuwe pogingen om de goudsector te ordenen, opnieuw mislukken.

De problematiek beperkt zich niet tot het gebruik van kwik. Ook andere chemische stoffen worden bij de goudwinning toegepast zonder voldoende toezicht op de invoer, het transport, de verkoop en het uiteindelijke gebruik. Hoewel het gebruik van kwik wettelijk verboden is, wordt het verbod in de praktijk nog steeds overtreden.

Simons erkent dat een onmiddellijke stopzetting van het kwikgebruik niet realistisch is. Daarom moet ook worden samengewerkt met goudzoekers die momenteel van deze stof afhankelijk zijn. “Dus we zijn nu bezig met een beleidsplan om ervoor te zorgen dat we die kwik gaan uitsluipen. Maar dat betekent ook meteen, als we de medewerking willen hebben van de mensen die goud winnen, ook met kwik, dat we ook met hen moeten werken om ze te laten zien, oké, je werkt met kwik, maar ook als je met kwik werkt, kan je het op een slechtere manier doen en op een betere manier”, legt zij uit.

 Naast de langetermijnaanpak zijn inmiddels ook acute maatregelen aangekondigd. Zo is aan het Ministerie van Economische Zaken Ondernemerschap en Technologische Innovatie (Ezoti) gevraagd de import van het chemische middel Yinchang voorlopig stop te zetten. Het middel wordt met vergunning ingevoerd, maar er ontbreekt voldoende duidelijkheid over de voorwaarden waaronder dat gebeurt. Met name de controle op het transport en de verdere distributie roept vragen op. Ook is onvoldoende duidelijk aan wie de importeurs het middel doorverkopen en onder welke omstandigheden het vervolgens wordt gebruikt.

 Van de Nationale Milieu Autoriteit en Ezoti wordt verwacht dat zij eerst de volledige invoer- en distributieketen in kaart brengen. Pas wanneer duidelijk is hoe het middel wordt ingevoerd, vervoerd en toegepast, kan worden bepaald onder welke voorwaarden het gebruik eventueel kan worden toegestaan.