uitspraken te doen over de grote militaire conflicten die de internationale verhoudingen beheersen. In plaats van zich expliciet uit te spreken over de oorlogen in het Midden-Oosten en Oekraïne, zoals andere wereldleiders, koos zij ervoor om liever een lans te breken voor Cuba en Haïti en de rest van het Caribisch Gebied. Over Cuba riep zij op tot voortzetting van dialoog en onderhandelingen en pleitte zij voor beëindiging van het economische, commerciële en financiële embargo tegen het land. Volgens Simons worden de Cubaanse bevolking daardoor rechtstreeks geraakt. Ook voor Haïti vroeg de Surinaamse president om aanhoudende internationale steun voor herstel van de veiligheid, de constitutionele orde en democratisch bestuur. Daarbij moet volgens haar het Haïtiaanse volk centraal staan.

Over de oorlog tussen Israël en Iran, de bombardementen in Gaza en de situatie op de Westelijke Jordaanoever ging Simons niet inhoudelijk in. Ook de oorlog in Oekraïne bleef buiten haar directe beoordeling. In plaats daarvan plaatste zij de verschillende conflicten in een breder internationaal perspectief en hield zich op diplomatische uitspraken.

Volgens de president zorgen de aanhoudende oorlogen en oplopende geopolitieke spanningen wereldwijd voor grote onzekerheid. Ze wees daarbij op de gevolgen voor voedsel- en energievoorziening en op de toenemende verplaatsing van mensen. Vooral de stijgende energieprijzen kunnen volgens haar landen als Suriname rechtstreeks raken, ook wanneer een conflict zich duizenden kilometers verderop afspeelt.

Als voorbeeld verwees Simons naar ontwikkelingen rond de Straat van Hormuz, waar spanningen laten zien hoe snel geopolitieke conflicten kunnen doorwerken op de internationale energiemarkt. Schommelingen in energieprijzen hebben vervolgens gevolgen voor economische en sociale ontwikkeling en uiteindelijk voor de koopkracht en levensstandaard van burgers. “Gewone mensen lijden wanneer de prijzen van voedsel en energie stijgen”, stelde de president. Tegen die achtergrond pleitte Simons voor een hernieuwde inzet voor de beginselen van het VN-Handvest, met vreedzame oplossing van geschillen als uitgangspunt. Volgens Simons moet dialoog daarbij centraal staan.

De president plaatste haar boodschap tevens in het debat over de hervorming van de Verenigde Naties. Zij waarschuwde dat hervormingen de capaciteit van de organisatie om landen en bevolkingen te ondersteunen niet mogen verzwakken. Het VN-systeem moet volgens haar juist doelmatiger en toegankelijker worden, zonder steun weg te nemen waar die het hardst nodig is.