PARAMARIBO – Een tekort aan schoolboeken en ander lesmateriaal zet leerkrachten, leerlingen en ouders steeds verder onder druk. Terwijl scholen moeite hebben om...

alle leerlingen van voldoende leermiddelen te voorzien, moeten leerkrachten zelf alternatieven bedenken om hun lessen draaiende te houden. Ouders worden ondertussen geconfronteerd met extra kosten voor het kopiëren van opdrachten en lesmateriaal. De vraag is waarom scholen, ondanks de bijdragen die aan het begin van het schooljaar worden betaald, niet over voldoende leermiddelen beschikken. Leerkrachten van verschillende scholen geven tegenover de krant aan dat de situatie steeds moeilijker wordt. Volgens een van hen spelen niet alleen tekorten aan lesmateriaal, maar ook een gebrek aan leslokalen en de instroom van extra leerlingen een rol. Hierdoor moeten scholen de beschikbare boeken en andere leermiddelen over meer leerlingen verdelen dan waarvoor zij toereikend zijn.
De gevolgen zijn merkbaar in de dagelijkse onderwijspraktijk. Leerkrachten hebben onvoldoende boeken om leerlingen zelfstandig te laten werken en kunnen niet altijd beschikken over het benodigde oefenmateriaal. Zelfs het samenstellen van stencils is een uitdaging geworden. Het voorbereiden, afdrukken en kopiëren van opdrachten kost niet alleen extra tijd, maar brengt ook financiële lasten met zich mee.
Een schoolleider bevestigt dat er een tekort is aan aanvullend lesmateriaal. De school heeft al in de tweede week van oktober een aanvraag ingediend bij het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (OWC). Tot op heden zijn de gevraagde materialen echter niet geleverd. Dat betekent dat scholen wekenlang moeten improviseren, terwijl het onderwijsprogramma gewoon doorgaat en leerlingen afhankelijk blijven van de beschikbare middelen.
Ook bij ouders groeit de ontevredenheid. Een moeder vertelt dat zij regelmatig geld moet meegeven aan haar dochter om lesmateriaal te laten kopiëren. Hoewel het per keer misschien om kleine bedragen gaat, vormen deze uitgaven een extra belasting voor gezinnen, die ervan uitgaan dat de noodzakelijke leermiddelen via de school beschikbaar worden gesteld.
De moeder stelt vraagtekens bij deze gang van zaken. Ouders betalen bij de start van het schooljaar immers inschrijfgeld en materiaalkosten. Volgens haar mag daarom worden verwacht dat leerlingen daadwerkelijk over het benodigde lesmateriaal kunnen beschikken. Dat ouders vervolgens opnieuw moeten betalen om opdrachten te kunnen gebruiken, vindt zij moeilijk te begrijpen.
De kwestie legt een groter probleem bloot: de beschikbaarheid van lesmateriaal en de tijdige verdeling daarvan over scholen. Leerkrachten vinden dat hun belangrijkste taak het verzorgen van onderwijs moet zijn, niet het voortdurend zoeken naar oplossingen voor tekorten die buiten hun invloedssfeer liggen. Ouders en leerkrachten hopen dat OWC op korte termijn ingrijpt. Zolang boeken en andere leermiddelen ontbreken, blijven niet alleen leerkrachten met praktische problemen zitten, maar dreigen ook leerlingen de dupe te worden van tekortkomingen in de organisatie en ondersteuning van het onderwijs.