kan het afgelegen volk dat erom bekendstaat trots te zijn op zijn zelfredzaamheid, een eerste stapje richting het Europese vasteland zetten. In IJsland wonen ongeveer net zoveel mensen als in de stad Utrecht. De afstand tot het dichtstbijzijnde EU-land is 1.500 kilometer. Er is nauwelijks industrie, de economie leunt voornamelijk op landbouw en visserij en er is geen leger. Toch maakt IJsland dit weekend een fundamentele keuze die ook relevant is voor de EU. IJslanders beslissen zaterdag namelijk of hun regering de onderhandelingen met de EU over toetreding moet hervatten. De discussie daarover is al heel oud, zegt Simon Halink, die als historicus is verbonden aan de universiteit van IJsland. "De verdeeldheid onder de IJslanders over dit onderwerp is enorm." In 2009, kort na de uitbraak van de financiële crisis, was er ook al een referendum over toetredingsonderhandelingen, zegt Kim Middel. Zij is als IJslandkenner verbonden aan de Universiteit Twente. "Destijds leefde het gevoel: als we lid waren geweest van de EU, hadden we een vangnet gehad én financiële steun gekregen." Onder de toenmalige sociaaldemocratische regering werden de gesprekken met Brussel gestart. "Op een bepaald moment waren 11 van de 35 hoofdstukken waarover onderhandeld werd afgehandeld", zegt Middel. “Maar toen kwamen er nieuwe verkiezingen en pakte de euro-sceptische partij Sjálfstaedisflokkurinn in 2013 weer de macht. Die trok de stekker uit de onderhandelingen en in 2015 was IJsland geen kandidaat-lid meer”, zegt Halink.  (Nu)