In een open brief aan De Nationale Assemblée (DNA) stellen de organisaties dat de voorgenomen toewijzing van 113.000 hectare land – waarvan 50.000 hectare door een bedrijf is geclaimd voor sojateelt – een ernstige bedreiging vormt voor de natuur, de biodiversiteit en de internationale reputatie van Suriname als één van de groenste landen ter wereld.

 Volgens het Groene NGO Collectief kan het verlies van 113.000 hectare bos leiden tot een daling van meer dan zeven procent van de bosbedekking. Daarmee zou Suriname de prestigieuze status als “groenste land op aarde” in gevaar brengen. De organisaties wijzen erop dat het kappen van primair bos voor grootschalige landbouw niet alleen ecologische schade veroorzaakt, maar ook haaks staat op het beleid dat de overheid zelf onlangs heeft gepresenteerd.

De organisaties verwijzen naar de Groene Ontwikkelingsstrategie (GDS), die op 14 februari door de president werd gelanceerd. In dit beleidsdocument wordt grootschalige landbouw in primair bos expliciet genoemd als het minst wenselijke scenario voor de ontwikkeling van Suriname. Volgens de milieuorganisaties rijmt het daarom niet dat er tegelijkertijd plannen zouden bestaan om grote landbouwconcessies in bosgebieden uit te geven.

Daarnaast verwijzen zij naar de nationale structuurvisie voor ruimtelijke ordening voor de komende vijftig jaar, waarin landbouwontwikkeling niet is gepland in gebieden met primair bos. In plaats daarvan zijn traditionele landbouwgebieden zoals Nickerie, Coronie en Saramacca aangewezen voor agrarische activiteiten. De NGO’s vragen het parlement daarom om duidelijkheid over hoe het geplande sojaproject zich verhoudt tot deze beleidskaders en tot internationale klimaat- en natuurbeschermingsafspraken.

De organisaties waarschuwen dat grootschalige landbouw in bosgebieden een reeks milieuproblemen kan veroorzaken. Het meest directe gevolg is ontbossing en het verlies van biodiversiteit. Suriname herbergt een uitzonderlijke rijkdom aan planten, dieren en schimmels, waarvan veel soorten afhankelijk zijn van intacte bosecosystemen. Volgens de NGO’s vormt het verdwijnen van deze habitats niet alleen een ecologisch verlies, maar bedreigt het ook de bestaansmiddelen van inheemse en tribale gemeenschappen die afhankelijk zijn van bosproducten zoals wild, vis en fruit.

Een ander punt van zorg is de rol van tropische bossen als koolstofopslag. Het kappen van grote bosgebieden zou aanzienlijke hoeveelheden CO₂ vrijmaken in de atmosfeer en zo bijdragen aan klimaatverandering. Daarnaast kan ontbossing leiden tot bodemdegeneratie en erosie, waardoor landbouwgrond op langer termijn minder productief wordt.

Ook de waterhuishouding kan volgens de organisaties ernstig worden verstoord. Wanneer deze bossen verdwijnen, kan dat gevolgen hebben voor de stroomgebieden van onder meer de Nickerie- en Corantijnrivier. Dat zou de beschikbaarheid van irrigatiewater voor de rijstteelt in Nickerie en Coronie onder druk kunnen zetten, met mogelijke economische gevolgen voor de rijstsector.

Verder waarschuwen de NGO’s voor vervuiling door pesticiden en herbiciden die vaak gepaard gaan met industriële landbouw. Deze chemicaliën kunnen schadelijke effecten hebben op planten, dieren en mensen in de regio en mogelijk leiden tot gezondheidsproblemen.

Naast milieuschade wijzen de organisaties ook op mogelijke sociale spanningen. Grootschalige landbouwprojecten kunnen leiden tot verdringing van inheemse en tribale gemeenschappen, verstoring van hun traditionele leefwijze en conflicten over landrechten. Volgens het collectief bestaat het risico dat een groot deel van de winst naar buitenlandse investeerders en een kleine economische elite vloeit, terwijl lokale gemeenschappen weinig profijt hebben of zelfs negatieve gevolgen hiervan ondervinden.

De milieuorganisaties benadrukken dat korte termijn winsten uit grootschalige landbouw het lange termijn potentieel van duurzaam bosgebruik kunnen ondermijnen. Het Groene NGO Collectief roept het parlement op om transparantie te verschaffen over de plannen rond sojateelt en om het nationale ontwikkelingsbeleid in lijn te houden met de bescherming van Surinames bossen. De organisaties geven aan bereid te zijn tot overleg om gezamenlijk naar duurzame oplossingen te zoeken.