Dat was de centrale boodschap tijdens een bloemenhulde bij het Migrantenmonument, gevolgd door een eerbetoon aan Mama Sranan. De symbolische route stond voor een beweging van de verschillende plekken waar Surinamers hun wortels hebben naar het land dat hen uiteindelijk samenbrengt. Het Migrantenmonument werd in september 2019 in Paramaribo onthuld als blijvende herinnering aan de mensen die langs verschillende wegen en onder uiteenlopende omstandigheden naar Suriname kwamen. Zij brachten hun talen, religies, tradities, gerechten en gebruiken mee en leverden daarmee een bijdrage aan de ontwikkeling van het land. De CUS koos in het kader van de eerste nationale Heritage Month bewust voor een bloemenhulde bij het monument. Daarna werd Mama Sranan aangedaan. Volgens de organisatie is die volgorde symbolisch: eerst stilstaan bij de verschillende herkomsten, vervolgens erkennen dat al die verhalen samenkomen in één land.

CUS-voorzitter Kirti Ramautar benadrukte dat de geschiedenis van Suriname niet mag blijven steken in afzonderlijke verhalen van bevolkingsgroepen. Hindostaanse, Javaanse, Marron-, Creoolse, Inheemse, Chinese, Boeroe, Madeirese en andere geschiedenissen maken volgens haar samen deel uit van het nationale verhaal.

Daarbij moet Heritage Month volgens de CUS meer zijn dan een periode waarin culturele kleding, gerechten, muziek en tradities worden gevierd. De organisatie stelt dat echte eenheid pas ontstaat wanneer afkomst, huidskleur, religie of achternaam niet langer bepalend zijn voor de mate van respect, vertrouwen of de kansen die iemand krijgt.

“Met cultuur in haar pluraliteit komt singulariteit in identiteit”, luidt de slogan van de CUS. Verschillen hoeven volgens de organisatie niet te verdwijnen. Integendeel, mensen moeten hun culturele wortels kunnen blijven koesteren. Daarboven moet echter een gedeeld bewustzijn staan: ‘ik ben Surinamer’. De bloemenhulde werd daarmee ook een oproep aan de huidige generatie. Herdenken waar voorouders vandaan kwamen, is volgens de CUS belangrijk, maar onvoldoende. Surinamers moeten ook gezamenlijk bepalen welke richting het land opgaat en daarmee zelf verder schrijven aan de nationale geschiedenis. De organisatie sprak waardering uit voor president Jennifer Simons voor het uitroepen van Heritage Month en bedankte de presidentiële werkgroep Heritage Month 2026, culturele organisaties, maatschappelijke partners en vrijwilligers. De boodschap van de plechtigheid was uiteindelijk helder: Suriname moet bewegen van naast elkaar leven naar mét elkaar leven, en van praten over eenheid naar het daadwerkelijk bewijzen daarvan. “Wi na wan. Wij zijn Surinamers.” Volgens de CUS ligt juist daarin de basis voor een gezamenlijke toekomst: een land met vele wortels en verhalen, maar met één gedeelde toekomst.